| | FAQ | Szukaj | Użytkownicy | Rangi | Rejestracja | Profil | Wiadomości | Zaloguj
Linki | Ekipa | Regulamin | Galeria | Artykuły | Katalog monet | Moje załączniki

Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu Idź do strony 1, 2  Następny
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  

Prawo do sądzenia Króla.
Proces Ludwika XVI był bezprawny, gdyż Król w myśl konstytucji z 1791 roku był nietykalny.
 0%  [ 0 ]
Istniała możliwość sądzenia Ludwika XVI, ale nie jako Króla Francuzów, ale jako zwykłego obywatela.
 12%  [ 1 ]
Proces i egzekucja Ludwika XVI to zwykła farsa.
 75%  [ 6 ]
Król Ludwik XVI mógł byś sądzony normalnie, gdyż to suweren (a więc Naród) tworzy i zmienia prawo dogodnie do sytuacji.
 12%  [ 1 ]
Wszystkich Głosów : 8

Autor Wiadomość
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Proces i egzekucja Ludwika XVI

Proces Ludwika XVI budzi wiele emocji i kontrowersji. Rozpoczął się on 10 grudnia 1792 roku. 15 stycznia uznano Ludwika winnym zarzucanych mu czynów. 21 stycznia 1793 roku na Place de la Révolution położono Ludwika Kapeta pod ostrzem gilotyny. W związku z tymi wydarzeniami nasuwa się kilka pytań:
1) Czy proces Króla była zgodny z ówcześnie panującym we Francji prawem?
2) Czy istniała możliwość detronizacji Króla i sądzenie go jako zwykłego obywatela?
3) Jakie były skutki procesu i egzekucji Ludwika XVI?

Zapraszam do dyskusji Wink

Wto 11 Lut, 2014 11:23

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6433
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Wymienili Króla na Cesarza Wink
_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Wto 11 Lut, 2014 21:33

Powrót do góry
de Villars
Moderator
Generał dywizji

Generał dywizji





Posty: 8072
Pochwał: 6
Skąd: Kraków
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Moim zdaniem, dobry interes Bardzo szczęśliwy
_________________
Dmą w rogi zaklęte
Dudni ziemia, kurz staje
Jako burze w szale
Idą, idą Wandale!
Szaleją topory
Dzicy jako zwierzory
Szpony bogów w szale
Idą, idą Wandale!

Sro 12 Lut, 2014 8:32

Powrót do góry
borys
Major

Major





Posty: 2098
Pochwał: 3
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

przerażające jest to ,że suweren czyli Naród zmienia prawo dostosowując je do sytuacji.
_________________
avatar wykonany w Atelier portretowe Beillschmidt & Blume

Sro 12 Lut, 2014 18:44

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6433
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

borys napisał:
przerażające jest to ,że suweren czyli Naród zmienia prawo dostosowując je do sytuacji.

Przerażające jest to Borysie iż z wszystkiego można zrobic farsę ...
cnotliwie i nie przekupnie ...
A Historia zrobi z tego Wielkość czczoną ... via zdobycie Bastylii .

_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Sro 12 Lut, 2014 20:37

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

To może dorzucę coś od siebie Wink

Rewolucja francuska miała to do siebie, że w miejsce starej władzy, a więc monarchistycznej wprowadziła nową republikańską. Losy jej potoczyły się jednak niezbyt udanie, gdyż po latach wrócono znowu do władzy monarchistycznej. Dopiero dalsze wydarzenia doprowadziły do wprowadzenia na stałe rządów republikańskich. Zmiany, które miały miejsce od 1789 roku, nie mogły więc potoczyć się zgodnie obowiązującym wcześniej i wówczas prawem, gdyż dążyły do jego zmienienia. Naród, który uznał się za suwerena, tworzył więc prawo dostosowując je do zmieniających się sytuacji (do sytuacji, które stanowiły dla niego nieuregulowaną nowość). Czy można jednak mówić o tworzeniu nowego prawa w sytuacji procesu Ludwika XVI? Czy jednak można dostosować jego zachowanie do obowiązujących wówczas aktów prawnych (już rewolucyjnych) i na ich podstawie go oskarżyć?

Bastylia to tylko symbol. Zdobycie jej nie jest nawet faktyczną datą rozpoczęcia rewolucji Wink


Ostatnio zmieniony przez ArturJr dnia Sro 12 Lut, 2014 21:54, w całości zmieniany 1 raz

Sro 12 Lut, 2014 21:30

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6433
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Cytat:
Bastylia to tylko symbol. Zdobycie jej nie jest nawet faktyczną datą rozpoczęcia rewolucji Wink

Oczywista oczywistość ... Arturze .
Ale jak można czcić symbol rozpoczęcia Tańca wokół gilotyny ... ? ? ?

Rewolucja Francuska miała to do siebie że wyrznęła starą szlachtę , doprowadziła do powstania nowej arystokracji , zgilotynowała Króla , dorobiła się Cesarza który utopił Europe we krwi i w imię własnych niezaspokojonych ambicji małego człowieka ....

_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Sro 12 Lut, 2014 21:39

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Gilotyna to trochę późniejsze lata. Pierwszą osobą skazaną był przestępca, a jego egzekucja miała miejsce 25 kwietnia 1792 roku. Sam upadek Bastylii jest zaś symbolem początku walki z uciskiem władzy nad ludem. Niestety bezkrwawe rewolucje pojawiły się później. Tak też i zdobycie Bastylii nie mogło się obyć bez ofiar.

Sro 12 Lut, 2014 21:48

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6433
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Cytat:
Bastylii jest zaś symbolem początku walki z uciskiem władzy nad ludem

A drugi symbol walki ucisku władzy nad ludem ...to upadek Pałacu Zimowego Super ... Arturze
Gilotyna to tez symbol ... i karmaniola tańczona we krwi .
Rewolucja jak to rewolucja ... odwirowała śmietankę ... pożarła własne dzieci .

_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Sro 12 Lut, 2014 21:59

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Pierwsza wersja pieśni rewolucyjnej La Carmagnole z 1792 roku. Symbol okrutnej rewolucji, czy może niedotrzymanych przez Króla obietnic i ich konsekwencji, a także niezbyt bystrego postępowania Marii Antoniny?
Madam’ Véto avait promis (bis)
De faire égorger tout Paris (bis)
Mais le coup a manqué,
Grâce à nos canonniers.

Refrain
Dansons la carmagnole
Vive le son, vive le son
Dansons la carmagnole,
Vive le son du canon!

Monsieur Véto avait promis (bis)
D’être fidèle à sa patrie; (bis)
Mais il y a manqué.
Ne faisons plus quartier.

Refrain

Antoinette avait résolu (bis)
De nous fair' tomber sur le cul; (bis)
Mais son coup a manqué
Elle a le nez cassé.

Refrain

Son mari, se croyant vainqueur, (bis)
Connaissait peu notre valeur. (bis)
Va, Louis, gros paour,
Du Temple, dans la tour.

Refrain

Les Suisses avaient promis (bis)
Qu’ils feraient feu sur nos amis; (bis)
Mais, comme ils ont sauté,
Comme ils ont tous dansé!

Refrain

Quand Antoinette vit la tour, (bis)
Ell' voulut fair' demi-tour; (bis)
Elle avait mal au cœur
De se voir sans honneur.

Refrain

Lorsque Louis vit fossoyer, (bis)
À ceux qu’il voyait travailler (bis)
Il disait que pour peu
Il était dans ce lieu.

Refrain

Le patriote a pour amis (bis)
Toutes les bonnes gens du pays; (bis)
Mais ils se soutiendront
Tous au son du canon.

Refrain

L’aristocrate a pour amis (bis)
Tous les royalist's à Paris (bis)
Ils vous les soutiendront
Tout comm' de vrais poltrons.

Refrain

La gendarm'rie avait promis (bis)
Qu’elle soutiendrait la patrie (bis)
Mais ils n’ont pas manqué
Au son du canonnier.

Refrain

Amis, restons toujours unis (bis)
Ne craignons pas nos ennemis (bis)
S’ils vienn'nt nous attaquer,
Nous les ferons sauter.

Refrain

Oui, je suis sans-culotte, moi (bis)
En dépit des amis du roi (bis)
Vivent les Marseillois,
Les Bretons et nos lois!

Refrain

Oui, nous nous souviendrons toujours, (bis)
Des sans-culottes des faubourgs (bis)
À leur santé buvons;
Vivent ces bons lurons.

Refrain


Co prawda rewolucja francuska potoczyła się inaczej niż zakładano, ale i tak można doszukać się w trakcie jej trwania kilku pozytywnych aspektów. Obracanie jej tylko w krwawą jatkę jest założeniem błędnym. Rewolucja francuska to bowiem nie tylko krwawy terror, ale także zwiększenia swobód i praw obywatelskich, a także możliwość awansu z nizin społecznych (z biegiem czasu ograniczona). Niestety różne błędy (np. wprowadzenie Konstytucji cywilnej kleru, zazdrość i zawiść polityków) zdewaluowały te zdobycze i nie pozwoliły republice trwać nadal.

Sro 12 Lut, 2014 22:44

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6433
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Cytat:
akże niezbyt bystrego postępowania Marii Antoniny

Zasługiwała przeto na gilotynę ...?
Tak jak rodzina carska na "kulkę " ?
Oczywista to zrozumiale iz przeciwnikow politycznych najlepiej unieszkodliwić , tak bywało i bywa do dziś ... forma unieszkodliwiania jest różna oczywista nie zawsze tak ekstremalna jak ww . przypadkach .


Cytat:
. Niestety różne błędy (np. wprowadzenie Konstytucji cywilnej kleru, zazdrość i zawiść polityków) zdewaluowały te zdobycze i nie pozwoliły republice trwać nadal.

Republikę ... hmm...ach Napoleon raczej by jej nie pozwolił trwac dłużej
Wink
Cytat:
Rewolucja francuska to bowiem nie tylko krwawy terror, ale także zwiększenia swobód i praw obywatelskich, a także możliwość awansu z nizin społecznych (z biegiem czasu ograniczona)

Jasne ... rosyjska takoż .

Będziemy Arturze sobie tak Piwo choć wiem że i tak jako przyszły a właściwie już prawnik mnie przegadasz 'gadaniowo " i merytorycznie...
ale ja sie nie ugnę Laughing

_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Sro 12 Lut, 2014 22:57

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

To czy Maria Antonina i Ludwik XVI zasługiwali na jakąkolwiek karę i na jakiej podstawie pozostawię w spokoju, zanim nie odsłonię wszystkich moich kart Wink

Napoleon został zrodzony przez rewolucję. Gdyby nie ona, Napoleon nie zostałby prawdopodobnie nigdy generałem, później I Konsulem, a w konsekwencji i Cesarzem Francuzów. Zawdzięcza więc on swój awans rewolucji, a rewolucja pośrednio "zawdzięcza" mu swój koniec.


Trzeba mieć własne zdanie, nie można dawać się podporządkować zdaniu innych Piwo Chociaż czasami można leciutko zmienić swoje zdanie pod wpływem argumentów innych osób Mr. Green


A co do analogii do rewolucji październikowej:
1) szturm na Pałac Zimowy w 1917 można porównać do szturmu na Pałac Tuileries w 1792 roku (Bastylia jakoś rangą nie pasuje, w końcu to było tylko więzienie, a nie miejsce pomieszkiwania władców);
2) czy rodzinie carskiej, tak jak Ludwikowi XVI, dano możliwość przyłączenia się do rewolucji? czy podczas rewolucji w Rosji realnie myślano o wprowadzeniu monarchii konstytucyjnej, bo przecież pierwsza rewolucyjna konstytucja z 1791 roku właśnie taką formę władzy wprowadzała?

Czw 13 Lut, 2014 10:06

Powrót do góry
marek8888
Użytkownik zbanowany

Użytkownik zbanowany




Posty: 4484
Pochwał: 5
Skąd: Sekcja polska NKWD
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Chyba więcej jest różnic niż podobieństw - no może poza jednym - i Mikołaj II i Ludwik XVI wyraźnie czuli się przytłoczeni ciężarem korony i obaj kompletenie nie umieli się wczuć w to co się dzieje na ulicach ich stolic. Co do szturmu na siedziby to raczej tylko na pozór jest to podobne - w 1792 co warto zauważyć król miał wszelkie szanse aby nie tylko odeprzeć szturm ale i korzystając z okazji zrobić wreszcie porzadek w stolicy do czego - bezskutecznie - apelowano przez długi czas lat 1789-1792. W 1917 sam zamach to niezła farsa - co mało znane zapowiedziany nawet w gazetach z dokładną godziną spotkał się z doyć przypadkowym oporem - sam ten fakt tu akurat nic albo prawie nic nie zmianiał - wbrew późniejszej legendzie Wink
Problemem Francji był tak naprawdę Ludwik i jego dziwna osobowość - facet miał niewykle rzadki talent do notorycznego robienia rzeczy nie na miejscu i nie w porę Uśmiech Mało miał okazji do utrupienia rewolucji i jak pisał Mirabeu do "wywieszania szumowin" określonej profesji dzierzacych ster wszelkich zamieszek? To niestety smutne studium przypadku jaki nie powinien być władca...

_________________
Czy można dostąpić selektywnej mądrości lub przekwalifikować się na prawdziwego człowieka ot tak po prostej lekturze dzieł Jacka Kaczmarskiego? Tak - na IOH można...

Czw 13 Lut, 2014 12:54

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Ludwik XVI miał możliwość skończenia z rewolucją w 1789 roku. Wystarczyło zrobić to, czego dokonał Napoleon 13 vendemiaire'a roku IV. Niestety brak zdecydowania i niedokładna ocena sytuacji zaprzepaściły tę szansę. Jeśli chodzi zaś o wydarzenia z 10 sierpnia 1792, to Ludwik XVI nie miał już realnej siły do pokonania tłumu i przywrócenia we Francji starego porządku. Jego zachowanie spowodowało spadek popularności i złość ludzi. Ostatnimi jednostkami wojskowymi, które zostały w pełni wierne Królowi, były te złożone ze Szwajcarów. Gwardia Narodowa miała zaś chronić zasad Konstytucji, a nie samej osoby Króla i jego prywatnych interesów. Ludwik XVI zdawał sobie z tego sprawę i dlatego tak chętnie godził się na wojnę z Austrią (wypowiedzianą 20 kwietnia 1792). Liczył na to, że to obca interwencja spowoduje powrót do starego porządku.

Czw 13 Lut, 2014 15:29

Powrót do góry
marek8888
Użytkownik zbanowany

Użytkownik zbanowany




Posty: 4484
Pochwał: 5
Skąd: Sekcja polska NKWD
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Sądzę, że okazji do rozpędzenia rewolucji było jednak więcej - choćby w 1791 gdy Gwardia Narodowa była jeszcze trzymana mocno przez Lafayetta i gdzie empirycznie udowodniła jak łatwo jest rozpędzić tłum i pochwytać jego przywódców Wink Choć w 1792 sytuacja była istotnie inna to jednak spotkac można opinie, że za pomocą samej gwardii Szwajcarskiej - było nie było świetnie wyszkolonych zabijaków z doświadczeniem król mógł pokusić się o decydujące rozstrzygniecie.
Eksponuje się przy tym, ze zdecydowane wystąpienie króla mogło przeważyć i spowodować przejście na jego stronę bardzo wielu wahających się - Francuzi lubią władców z charakterem Wink. Ze stricte militarnego punktu widzenia sytuacja nie była zła - Szwajcarzy zmasakrowali tłum, skłonili go do panicznej ucieczki oraz zneutralizowali Gwardię Narodową, która przeszła na jego strone (choć tu pomogło szczęście) - przcież to pisemny rozkaz królewski zatrzymał ruszających do pościgu gwardzistów i nakazał im złożyć broń... Mniej znanym faktem jest broń Szwajcarów i jej szybkostrzelność co dawało duże prawdopodobieństwo sukcesu...
Warto się tu przyjrzeć postawie Ludwika - miast wykorzystac sukces i - niestety droga siły i przelewu krwi zdławić rewolucję on rozpacza nad przelewem francuskiej krwi i wydaje rozkaz złożenia broni jedynym swoim obrońcom jakby nie biorąc pod uwagę, że krew już popłynęła i na tym się nie skończy. Giną więc i jego gwardziści i tak naprawdę po tym popisie wrażliwosci na poziomie dziecka nie ma on już szans na uratowanie głowy - niezależnie od tytułu prawnego jej odjęcia...
Warto pamiętać, że wielu Francuzom było zwyczjnie wstyd, że ktoś taki jest ich monarchą...
Pozdrawiam

_________________
Czy można dostąpić selektywnej mądrości lub przekwalifikować się na prawdziwego człowieka ot tak po prostej lekturze dzieł Jacka Kaczmarskiego? Tak - na IOH można...

Czw 13 Lut, 2014 16:08

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Liczba Szwajcarów broniących Króla była zbyt mała, aby pokusić się o zdławienie buntu i przywrócenie stanu sprzed 1789 roku. Na korzyść atakujących Pałac Tuileries przemawiała ich liczba oraz posiadana artyleria. Szwajcarzy zadali duże straty w środku czoła tłumu, będąc jednocześnie ostrzeliwanymi z flanki (galeria Luwru). To flankowanie spowodowało wycofanie się Szwajcarów do wejścia do pałacu. Jednocześnie środek tłumu oprzytomniał i powrócił do ataku. Oczywiście Szwajcarzy bez problemu mogli przez pewien jeszcze okres bronić siebie i budynku, ale i tak przegraliby z biegiem czasu. Nakaz królewski zakończył obronę, wystawiając jednocześnie broniących na pastwę atakujących.

W 1791 roku wszystko zależało od "dogadania się" Króla z jakimś wojskowym. W 1789 roku wystarczyło wprowadzić w pełni podległe Ludwikowi XVI wojsko do Paryża.


Ostatnio zmieniony przez ArturJr dnia Pią 14 Lut, 2014 0:05, w całości zmieniany 1 raz

Czw 13 Lut, 2014 17:31

Powrót do góry
marek8888
Użytkownik zbanowany

Użytkownik zbanowany




Posty: 4484
Pochwał: 5
Skąd: Sekcja polska NKWD
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Widać mamy skrajnie odmienne spojrzenie co do możliwości bojowych tłumu rozemocjonowanych mieszkańców miasta Wink wspartych przypadkowymi artylerzystami GN których kwalifikacje w odróżenieniu od legendarnych wręcz umiejętnosci francuskich artylerzystów tej doby były takie sobie. Moim zdaniem zdecydowana akcja zawodowych żołnierzy wyposażonych w szybkostrzelną broń, którą sparaliżowało zamieszanie z rozkazem złożenia broni miałaby szansę i nie była tu przeszkodą wględnie mała liczba gwardzistów - oczywiscie w teorii bo Ludwik by się raczej w cudowny sposób nie odmienił...
Tak czy inaczej postawa króla, który od tak wydaje na łaskę łaknącego krwi tłumu wszystkich swoich obrońców (gwardzistów i ludzi w pałacu, z których ponad 90 % okrutnie zamordowano) była skrajnie haniebna i chyba nie ma się co dziwić, ze liczba jego obrońców (także dosłownie) musiała stopnieć do minimalnej liczby. W tym momencie - przy dosłownym wyzerowaniu autorytetu monarchy jego jedyny atut polityczny musiał się sprowadzać do tego czy dla rewolucji wzorem angielskim opłaca się go ściąć czy też nie. Moim zdaniem zaczynała się już tylko gra czego symbolem ma być ta egzekucja a tytuł prawny mógł mieć znacznenie li tylko przy wewnętrznych i personalnych rozgrywkach. Sytuacja z lat 1917-1918 w Rosji była jednak naprawdę bardzo inna.
Pozdrawiam

_________________
Czy można dostąpić selektywnej mądrości lub przekwalifikować się na prawdziwego człowieka ot tak po prostej lekturze dzieł Jacka Kaczmarskiego? Tak - na IOH można...

Czw 13 Lut, 2014 18:23

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Mnie się raczej zdaje, że mamy odmienne informacje i zdanie co do przebiegu samych wydarzeń. Rozkaz królewski o poddaniu dotarł do Szwajcarów nie wtedy, gdy ci szykowali się do kontrataku, ale gdy wycofywali się w celu zapewnienia lepszych warunków obronnych. Prawdą jest, że salwa obrońców przestraszyła i lekko zdezorientowała atakujących na wprost, ale w żaden sposób nie zdekoncentrowała tych atakujących z boku (galeria Luwru). Udane ostrzeliwanie z flanki spowodowało cofnięcie się obrońców i zajęcie stanowisk lepszych dla obrony. Dodatkowo udało się uspokoić centrum tłumu i zmusić je do ataku. Wątpię, że kontratak obrońców, nawet jeśli takowy był planowany, przyniósłby pełen sukces. Siły pozwalały bowiem tylko na atak w jedną stronę. Czy więc atak obrońców na centrum spowodowałby ucieczkę tych atakujących z flanki? Jak daleko trzeba by było oddalić się od Pałacu, aby wypad na centrum zakończył się sukcesem? Czy nie spowodowałoby to ataku flanki bezpośrednio na Pałac (w którym zostałoby - no właśnie kto? i w jakiej liczbie?)?

Co do Rosji z lat 1917-18 mam podobne zdanie Wink

Czw 13 Lut, 2014 19:12

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6433
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Co do podobieństw obydwu rewolt :
....slogan dobra ludu pracującego
.... krew krew krew
..... odwirowanie śmietanki
.....udupienie własnych dzieci
Oczywista iz władcy obydwu królestw byli skrajnie niekompetentni nieudolni etc... nawet zrozumiałabym sztylet zabójcy Mr. Green ale ta totalna rzeź która nastąpiła po wybuchu rzeczonych rewolt....
...Napoleon którego rewolucja wyniosła na tron utopił Europe we krwi...
...Lenin , Stalin których rewolucja wyniosła na tron ...
Noo dobra moze sie zapędziłam ale tak to wygląda .

_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Czw 13 Lut, 2014 20:18

Powrót do góry
marek8888
Użytkownik zbanowany

Użytkownik zbanowany




Posty: 4484
Pochwał: 5
Skąd: Sekcja polska NKWD
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Z haseł rewolucyjnych to chyba najlepsze było leninowskie "grab zagrabione" - wstydliwie przemilczane nawet przez komunistyczną propagandę a trafiające do wyobraźni Wink
Problem groszku z obydwoma władcami był chyba taki, że nie umieli powstrzymać szeregu destrukcyjnych mechanizmów społecznych i nie chcieli sprawować rządów twardej ręki w sytuacji która naprawdę takich rządów wymagała. Zresztą serio uwazam, że akurat Ludwik miał o wiele więcej możliwosci i czasu zrobienia czegoś niż Mikołaj.
Co do wydarzeń roku 1792 to zdaje sie sam Napoleon powiedział coś w tym duchu, że gdyby tego dnia Ludwik przyjął zdecydowaną postawę, dosiadł konia (swoją drogą to akurat dobry żart) by objąć dwództwo w Tuileries z pewnością odniósłby zwycięstwo Wink Co prawda Napoleon kładł nacisk na determinacje w dowodzeniu, która przy okazji przynosi szczęście ale chyba miał też jakieś podstawy aby tak sądzić?
Na czele atakujących stała "gwardia marsylskich portowców" Wink ale ta choć doświadczona w walce wręcz była stosunkowo nieliczna - jakie szanse mogli mieć pozostali w starciu z doświadczonymi gwardzistami?
Czy gwardia narodowa nie ostrzelała przypadkiem tłumu budząc panikę?
Ale dobrze przyjmijmy, że z uwagi na groźbę oskrzydlenia gwardziści nie byliby w stanie wykonac ataku - czy zarazem nie byliby w stanie powstrzymać jednak atakujących i to ciut dłużej niż przez godzinę czy dwie? Są tezy, że dopiero wyrżniecie gwardzistów i masakra ludzi króla tak naprawdę popchęły także innych niż zawodowi kryminaliści do "przebudzenia w sobie bestii"...
Ale mieliśmy o królu, procesie i egzekucji - sam akt oskarżenia to swoiste kuriozum Wink

_________________
Czy można dostąpić selektywnej mądrości lub przekwalifikować się na prawdziwego człowieka ot tak po prostej lekturze dzieł Jacka Kaczmarskiego? Tak - na IOH można...

Czw 13 Lut, 2014 22:17

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Szturm na Pałac Tuileries z 10 sierpnia 1792 roku to dość ciekawy temat. I wart szerszego omówienia. Może kiedyś założę o tym osobny temat. W swoich postach pozwoliłem sobie na kilka niedomówień. Mianowicie, kiedy pod Pałacem zaczęło robić się już gorąco, Król opuścił go i znalazł azyl w sali Zgromadzenia Prawodawczego, stamtąd też przyszedł rozkaz zakończenia obrony budynku. Co do samego przebiegu zdarzeń, to mogę polecić książkę pt. <a href="http://books.google.pl/books?id=v6VbAAAAQAAJ&printsec=frontcover&dq=Paris,+and+its+historical+scenes.+Volume+I&hl=pl&sa=X&ei=-aj9UufDC_Gf7gbkm4GQDA&ved=0CDYQ6AEwAQ#v=onepage&q=Paris%2C%20and%20its%20historical%20scenes.%20Volume%20I&f=false">Paris, and its historical scenes. Volume I.</a> Wink

Pią 14 Lut, 2014 6:28

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6433
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Cytat:
Ale mieliśmy o królu, procesie i egzekucji - sam akt oskarżenia to swoiste kuriozum Wink


Dokładny tekst można prosić... Mr. Green
Rewolucja nigdy nie była w gestii moich zainteresowań to i dokładnych info. nie posiadam.

_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Pią 14 Lut, 2014 22:37

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Cytat:
DÉCRET DE MISE EN ACCUSATION
DE LOUIS XVI
OU ACTE ÉNONCIATIF DES CRIMES
DE LOUIS, DERNIER ROI DES FRANÇAIS
du 11 décembre 1792


Louis, le peuple français vous accuse d’avoir commis une multitude de crimes pour établir votre tyrannie en détruisant sa liberté.

Article 1er. Vous avez, le 20 juin 1789, attenté à la souveraineté du peuple, en suspendant les assemblées du peuple, en suspendant les assemblées de ses représentants, et en les repoussant par la violence du lieu de leurs séances. La preuve en est dans le procès-verbal dressé au « Jeu de paume » de Versailles par les membres de l’Assemblée constituante.

Article 2. Le 23 juin, vous avez voulu dicter des lois à la nation; vous avez entouré des troupes ses représentants, vous avez présenté des déclarations royales, éversives de toute liberté et vous leur avez ordonné de se séparer. Vos déclarations et les procès-verbaux de l’Assemblée constatent ces attentats.

Article 3. Vous avez fait marcher une armée contre les citoyens de Paris; vos satellites ont fait couler leur sang, et vous n’avez éloigné cette armée que lorsque la prise de la Bastille et l’insurrection générale vous ont appris que le peuple était victorieux. Les discours que vous avez tenus les 9, 12 et 14 juillet aux diverses députations de l’Assemblée constituante, font connaître quelles étaient vos intentions, et les massacres des Tuileries déposent contre vous.

Article 4. Après ces événements, et malgré les promesses que vous aviez faites le 15 dans l’Assemblée constituante, et le 17 dans l’Hôtel de ville de Paris, vous avez persisté dans vos projets contre la liberté nationale. Vous avez longtemps éludé de faire exécuter les décrets du 11 août, concernant l’abolition de la servitude personnelle, du régime féodal et de la dîme. Vous avez longtemps refusé de reconnaître la Déclaration des droits de l’homme. Vous avez augmenté du double le nombre de vos gardes du corps, et appelé le régiment de Flandre à Versailles. Vous avez permis que, dans les orgies faites sous vos yeux, la cocarde nationale fût foulée aux pieds, la cocarde blanche arborée, et la nation blasphémée; enfin vous avez nécessité une nouvelle insurrection, occasionné la mort de plusieurs citoyens, et ce n’est qu’après la défaite de vos gardes que vous avez changé de langage, et renouvelé des promesses perfides. Les preuves de ces faits sont dans vos observations du 18 septembre sur les décrets du 11 août, dans les procès verbaux de l’Assemblée constituante, dans les événements de Versailles des 5 et 6 octobre, et dans le discours que vous avez tenu le même jour à une députation de l’Assemblée constituante, lorsque vous lui dites que vous vouliez vous éclairer de ses conseils, et ne jamais vous séparer d’elle.

Article 5. Vous avez prêté, à la Fédération du 14 juillet un serment que vous n’avez pas tenu. Bientôt vous avez essayé de corrompre l’esprit public à l’aide de Talon, qui agissait dans Paris, et de Mirabeau, qui devait imprimer un mouvement contre-révolutionnaire aux provinces. Vous avez répandu des millions pour effectuer cette corruption, et vous avez voulu faire de la popularité même un moyen d’asservir le peuple. Ces faits résultent d’un mémoire de Talon, que vous avez apostillé de votre main, et d’une lettre que Lapone vous écrivait le 19 avril, dans laquelle, vous rapportant une conversation qu'il avait eue avec Rivarol, il vous disait que les millions qu’on vous avait engagé à répandre n’avaient rien produit.

Article 6. Dès longtemps vous aviez médité un projet de fuite : il vous fut remis le 23 février un mémoire qui vous en indiquait les moyens, et vous l’apostillâtes. Le 28, une multitude de nobles et de militaires se répandirent dans vos appartements, au château des Tuileries, pour favoriser cette fuite. Vous voulûtes, le 18 avril, quitter Paris, pour vous rendre à Saint-Cloud; mais la résistance des citoyens vous fit sentir que la défiance était grande; vous cherchâtes à la dissiper en communiquant à l’Assemblée constituante une lettre que vous adressiez aux agents de la nation auprès des puissances étrangères, pour leur annoncer que vous avez accepté librement les articles constitutionnels qui vous avaient été présentés et cependant, le 21 juin, vous preniez la fuite avec un faux passeport; vous laissiez une déclaration contre ces mêmes articles constitutionnels; vous ordonniez aux ministres de ne signer aucun des actes émanés de l’Assemblée nationale, et vous défendiez à celui de la justice de remettre les sceaux de l’État. L’argent du peuple étant prodigué pour assurer le succès de cette trahison, et la force publique devait la protéger sous les ordres de Bouillé, qui naguère avait été chargé de diriger le massacre de Nancy, et à qui vous aviez écrit à ce sujet de soigner sa popularité, parce qu`elle pouvait être utile. Ces faits sont prouvés par le mémoire du 23 février, apostillé de votre main; par votre déclaration du 20 juin, tout entière de votre écriture; par votre lettre du 24 septembre 1790, à Bouillé, et par une note de celui-ci, dans laquelle il vous rend compte de l’emploi de neuf cent quatre vingt treize mille livres données par vous, et employées en partie à la corruption des troupes qui devaient vous escorter.

Article 7. Après votre arrestation à Varennes, l’exercice du pouvoir exécutif fut un moment suspendu dans vos mains et vous conspirâtes encore. Le 17 juillet, le sang des citoyens fut versé au Champ-de-Mars. Une lettre de votre main, écrite en 1790 à Lafayette, prouve qu’il existait une coalition criminelle entre vous et Lafayette, à laquelle Mirabeau avait accédé. La révision commença sous ces auspices cruels; tous les genres de corruption furent employés. Vous avez payé des libelles, des pamphlets, des journaux destinés à pervertir l’opinion publique, à décréditer les assignats, et à soutenir la cause des émigrés. Les registres de Septeuil indiquent quelles sommes énormes ont été employées à ces manœuvres liberticides.

Vous avez paru accepter la constitution le 14 septembre: vos discours annonçaient la volonté de la maintenir, et vous travailliez à la renverser avant même qu’elle fût achevée.

Article 8 - Une convention a été faite à Pilnitz, le 24 juillet, entre Léopold d’Autriche et Frédéric-Guillaume de Brandebourg, qui s’étaient engagés à relever en France le trône de la monarchie absolue, et vous vous êtes tu sur cette convention, jusqu’au moment où elle a été connue de l’Europe entière.

Article 9. Arles avait levé l’étendard de la révolte: vous l’avez favorisée par l’envoi de trois commissaires civils. qui se sont occupés, non à réprimer les contre-révolutionnaires, mais à justifier leurs attentats.

Article 10. Avignon et le Comtat Venaissin avaient été réunis à la France; vous n’avez fait exécuter le décret qu’après un mois, et, pendant ce temps, la guerre civile a désolé ce pays. Les commissaires que vous y avez successivement envoyés ont achevé de la dévaster.

Article 11. Nîmes, Montauban, Mende, Jalès, avaient éprouvé de grandes agitations dès les premiers jours de la liberté; vous n’avez rien fait pour étouffer ce germe de contre-révolution, jusqu’au moment où la conspiration de Dussaillant a éclaté.

Article 12. Vous avez envoyé vingt-deux batailles contre les Marseillais qui marchaient pour réduire les contre-révolutionnaires arlésiens.

Article 13. Vous avez donné le commandement du Midi à Wittgenstein, qui vous écrivait, le 21 avril 1792, après qu’il eut été rappelé: « Quelques instants de plus, et je rappelais à toujours, autour du trône de Votre-Majesté, des milliers de Français redevenus dignes des vœux qu’elle forme pour leur bonheur ».

Article 14. Vous avez payé vos ci-devant gardes du corps à Coblentz: les registres de Septeuil en font foi, et plusieurs ordres signés de vous constatent que vous avez fait passer des sommes considérables à Bouillé, Rochefort, la Vauguyon, Choiseul-Beaupré, d’Hamilton et à la femme Polignac.

Article 15. Vos frères, ennemis de l’État, ont rallié les émigrés sous leurs drapeaux; ils ont levé des régiments, fait des emprunts et contracté des alliances en votre nom: vous ne les avez désavoués qu’au moment où vous avez été bien certain que vous ne pouviez plus nuire à leurs projets. Votre intelligence avec eux est prouvée par un billet écrit de la main de Louis-Stanislas-Xavier, souscrit par vos deux frères, et ainsi conçu: « Je vous ai écrit, mais c’était par la poste, et je n’ai rien pu dire. Nous sommes ici deux qui n’en faisons qu’un, mêmes sentiments, mêmes principes, même ardeur pour vous servir. Nous gardons le silence; mais c’est qu’en le rompant trop tôt, nous vous compromettrions: mais nous parlerons dès que nous serons sûrs de l’appui général, et ce moment est proche. Si l’on nous parle de la part de ces gens-là, nous n’écouterons rien; si c’est de la vôtre, nous écouterons; mais nous irons droit notre chemin: ainsi, si l’on veut que vous nous fassiez dire quelque chose, ne vous gênez pas. Soyez tranquille sur votre sûreté: nous n’existons que pour vous servir, nous y travaillons avec ardeur, et tout va bien; nos ennemis même ont trop d’intérêt à votre conservation, pour commettre un crime inutile, et qui achèverait de les perdre. Adieu L.S. Xavier et Charles Philippe ».

Article 16. L’armée de ligne, qui devait être portée au pied de guerre, n’était forte que de cent mille homes à la fin de décembre; vous aviez ainsi négligé de pourvoir à la sûreté extérieure de l’État. Narbonne, votre agent, avait demandé une levée de cinquante mille hommes; mais il arrêta le recrutement à vingt-six mille, en assurant que tout était prêt. Rien ne l’était pourtant. Après lui, Servan proposa de former auprès de Paris un camp de vingt mille hommes; l’Assemblée législative le décréta: vous refusâtes votre sanction. Un élan de patriotisme fit partir de tous côtés des citoyens pour Paris; vous fîtes une proclamation qui tendait à les arrêter dans leur marche. Cependant nos armées étaient dépourvues de soldats: Dumouriez, successeur de Servan, avait déclaré que la nation n’avait ni armes, ni munitions, ni subsistances, et que les places étaient hors de défense.

Article 17. Vous avez donné mission aux commandants des troupes de désorganiser l’armée, de pousser des régiments entiers à 1a désertion, et de leur faire passer le Rhin, pour les mettre à la disposition de vos frères et de Léopold d’Autriche; ce fait est prouvé par une lettre de Toulongeon. commandant de la Franche-Comté.

Article 18. Vous avez chargé vos agents diplomatiques de favoriser la coalition des puissances étrangères et de vos frères contre la France; particulièrement de cimenter la paix entre la Turquie et l’Autriche, pour dispenser celle-ci de garnir ses frontières du côté de la Turquie, et lui procurer par là un plus grand nombre de troupes contre la France. Une lettre de Choiseul-Gonffier, ci-devant ambassadeur à Constantinople, établit ce fait.

Article 19. Vous avez attendu d’être pressé par une réquisition faite au ministre Lajard, à qui l’Assemblée législative demandait d’indiquer quels étaient ses moyens de pourvoir à la sûreté extérieure de l’État, pour proposer par un message la levée de quarante deux bataillons.

Article 20. Les Prussiens s’avançaient de nos frontières. On interpella, le 8 juillet, votre ministre de rendre compte de l’état de nos relations politiques avec la Prusse: vous répondîtes, le 10, que cinquante mille Prussiens marchaient contre nous, et que vous donniez avis au Corps-Législatif des actes formels de ces hostilités imminentes, aux termes de la constitution.

Article 21. Vous avez confié le département de la guerre à Dabancourt, neveu de Calonne: et tel a été le succès de votre conspiration, que les places de Longwy et de Verdun ont été livrées aussitôt que les ennemis ont paru.

Article 22. Vous avez détruit notre marine. Une foule d’officiers de ce corps étaient émigrés; à peine en restait-il pour faire le service des ports: cependant Bertrand accordait toujours des passeports; lorsque le Corps-Législatif vous exposa, le 8 mars, sa conduite coupable, vous répondîtes que vous étiez satisfait de ses services.

Article 23. Vous avez favorisé dans les colonies le maintien du gouvernement absolu; vos agents y ont partout fomenté le trouble et la contre-révolution, qui s’y est opérée à la même époque où elle devait s’effectuer en France: ce qui indique assez que votre main conduisait cette trame.

Article 24. L’intérieur de l’État était agité par les fanatiques, vous vous en êtes déclaré le protecteur, en manifestant l’intention évidente de recouvrer par eux votre ancienne puissance.

Article 25. Le Corps Législatif avant rendu, le 29 septembre. un décret contre les prêtres factieux, vous en avez suspendu l’exécution.

Article 26. Les troubles s’étaient accrus; le ministre déclara qu’il ne connaissait dans les lois existantes aucun moyen d’atteindre les coupables. Le Corps-Législatif rendit un nouveau décret; vous en suspendîtes encore l’exécution.

Article 27. L’incivisme de la garde que la constitution vous avait donnée en avait nécessité le licenciement. Le lendemain vous lui avez écrit une lettre de satisfaction; vous avez continué de la solder. Ce fait est prouvé par les comptes du trésorier de la liste civile.

Article 28. Vous avez retenu auprès de vous les gardes-suisses, la constitution vous le défendait, et l’Assemblée législative en avait expressément ordonné le départ.

Article 29. Vous avez eu dans Paris des compagnies particulières chargées d’y opérer des mouvements utiles à vos projets de contre-révolution. D’Angremont et Gilles étaient deux de vos agents; ils étaient salariés par liste civile. Les quittances de Gilles, chargé de l’organisation d’une compagnie de soixante hommes, vous seront présentées.

Article 30. Vous avez voulu, par des sommes considérables, suborner plusieurs membres des Assemblées constituante et législative: des lettres de Dufresne Saint Léon et plusieurs autres, qui vous seront présentées, établissent ce fait.

Article 31. Vous avez laissé avilir la nation française en Allemagne, en Italie, en Espagne, puisque vous n’avez rien fait pour exiger la réparation des mauvais traitements que les Français ont éprouvés dans ces pays.

Article 32. Vous avez fait, le 10 août, la revue des Suisses à cinq heures du matin, et les Suisses ont tiré les premiers sur les citoyens.

Article 33. Vous avez fait couler le sang des Français.


Po angielsku (dla takich jak ja, co nie znają francuskiego):
Cytat:
Louis, the French people accuse you of having committed a multitude of crimes in order to establish your tyranny by destroying its liberty.

1. On 20 June 1789, you attacked the sovereignty of the people by suspending the assemblies of its representatives and by driving them by violence from the place of their sessions. Proof thereof exists in the procès-verbal drafted at the Tennis Court of Versailles by the members of the Constituent Assembly.

2. On 23 June you wished to dictate the laws to the nation; you surrounded its representatives with troops; you presented them with two royal declarations, subversive of every liberty, and you ordered them to separate. Your declarations and the minutes of the Assembly established these outrages undeniably.

3. You caused an army to march against the citizens of Paris; your satellites caused their blood to flow, and you withdrew this army only when the capture of the Bastille and the general insurrection apprised you that the people were victorious. The speeches that you gave on 9, 12, and 14 July to various deputations from the Constituent Assembly indicated your intentions, and the massacres of the Tuileries stood as evidence against you.

4. After said events, and in spite of the promises you made on the 15th in the Constituent Assembly, and on the 17th at the Paris City Hall, you persisted in your designs against national liberty. For a long time you evaded executing the decrees of 11 August concerning the abolition of personal servitude, the feudal regime, and the tithe. For a long time you refused to acknowledge the Declaration of the Rights of Man. You doubled the number of your bodyguards and summoned the Flanders Regiment to Versailles. In orgies held before your very eyes your permitted the national cockade to be trampled under foot, the white cockade to be raised, and the nation blasphemed; finally, you occasioned a new insurrection, caused the death of several citizens, and only after the defeat of your guards did you change your language and renew your perfidious promises. The proofs of these facts are present in foot your observations of 18 September on the decrees of 11 August, in the minutes of the Constituent Assembly, in the events of 5 and 6 October at Versailles, and in the discourse that you gave on the same day to a deputation from the Constituent Assembly, when you told it that you wished to enlighten its counsels and never to separate yourself from it.

5. At the federation of 14 July you took an oath which you have not kept. Soon you attempted to corrupt the public mind with the aid of Talon, who acted in Paris, and of Mirabeau, who was to impart a counter-revolutionary movement to the provinces. You disbursed millions to accomplish such corruption, and you even wished to make popularity a means of enslaving the people. These facts derive from a memoir of Talon, postscripted by your own hand, and from a letter written to you by Laporte on 19 April, and in which, reporting a conversation that he had had with Rivarol, he told you that the millions pledged to you for distribution had produced nothing.

6. For a long time you contemplated flight: on 23 February a memoir was sent to you indicating the means therefore, and you approved it. On the 28th a multitude of nobles and officers distributed themselves throughout your apartments at the Tuileries Palace to facilitate such flight. On 18 April you wished to leave Paris to go to St. Cloud, but the resistance of the citizens showed you that opposition was great; you sought to dissipate it by communicating to the Constituent Assembly a letter that you were sending to the agents of the nation in foreign countries, to announce to them that you had freely accepted the constitutional articles presented to you, but on 21 June you made your escape with a false passport; you left a declaration against those same constitutional articles; you ordered the ministers not to sign any documents emanating from National Assembly, and you forbade the Minister of Justice to deliver the Seals of State. The people’s money was wasted in achieving the success of this treason, and the public force was to protect it under the orders of Bouillé, who but lately had been charged with directing the massacre of Nancy, and to whom you had written concerning that event to attest to his popularity because he might be useful to you. These facts are proven by the memoir of 23 February, postscripted in your own hand; by your declaration of 20 June, entirely in your handwriting; by your letter of 24 September 1790, to Bouillé, and by a note from him in which he gave you an accounting of the use of 983,000 livres provided by you and employed in part in the corrupting of the troops which were to be your escort.

7. After your arrest at Varennes, the exercise of the executive power was for a time taken form your hands; and still you conspired. On 17 July the blood of citizens was shed at the Champ-de-Mars. A letter in your handwriting, written in 1790 to Lafayette, proves that a criminal coalition existed between you and him, and that Mirabeau had acceded thereto. Revision began under these cruel auspices; all kinds of corruption were employed you paid for libels, pamphlets, newspapers intended to pervert public opinion, to discredit the assignats, and to uphold the cause of the émigrés. The registers of Septeuil show that enormous sums were spent in these liberticide stratagems. On 14 September you apparently accepted the Constitution; your speeches announced a desire to maintain it, and you worked to overthrow it before it even was achieved.

8. An agreement was made at Pillnitz, on 24 July, between Leopold of Austria and Frederick William of Brandenburg, who pledged themselves to restore to France the throne of the absolute monarchy; and you were silent on that agreement up to the time when it was known to all Europe.

9. Arles raised the standard of revolt; you favored it by sending three civil commissioners, who concerned themselves, not with repressing the counter-revolutionaries, but with justifying their attacks.

10. Avignon and the Comtat Venaissin were joined to France; and you did not have the decree executed until a month had elapsed; and during that time civil war desolated that territory. The commissioners you successively sent there completed the work of devastation.

11. Nîmes, Montauban, and Jalès experienced great disturbances from the first days of counter-revolution, up to the time when the conspiracy of Dussailant manifested itself.

12. You sent twenty-two battalions against the people of Marseilles who were marching to subdue the counter-revolutionaries of Arles.

13. You gave the command of the South to Wittgenstein, who wrote to you on 21 April 1792, after he had been recalled; “A little throne thousands of Frenchmen who have again become worthy of the vows you are making for their welfare.”

14. You paid your former bodyguards at Coblentz; the registers of Septeuil stand proof thereof, and several orders signed by you show that you had considerable sums passed on to Boullé, Rochefort, La Vauguyon, Choiseul-Beaupré, Hamilton, and Mme. Polignac.

15. Your brothers, enemies of the state, have rallied the émigrés under their colors; they have raised regiments, borrowed money, and contracted alliances in your name; you disavowed them only when you were quite certain that you could not harm their plans. Your understanding with them is proved by a letter written in the handwriting of Louis-Stanislas-Xavier, signed by your two brothers, and worded as follows: “I wrote to you, but it was by post and I could say nothing. We are here two persons acting as one, with the same sentiments, the same principles the same ardor to serve you. We are maintaining silence; but that is because, by breaking it too soon, we might compromise you; but we shall speak as soon as we are sure of general support, and that moment is near. If we are addressed on the part of those people, we shall listen to nothing; if it is on your behalf, we shall heed; but we shall go straight along our way; so, if they want you to make us say something, do not worry. Be at ease about your safety; we live only to serve you; we are working ardently for that purpose, and all is going well; even our enemies take too great an interest in your presentation to commit a useless crime which would complete their destruction. Farewell. L.-S. –Xavier and Charles-Philippe.”

16. The army of the line, which should have been brought to a war footing, was only 100,000 strong at the end of December; you thus neglected to provide for the external security of the State. Narbonne, your agent, requested a levy of 50,000 men; but he stopped the recruiting at 26,000, giving assurance that everything was ready. Nothing, however, was ready. After him, Servan proposed the formation of a camp of 20,000 men in the vicinity of Paris; the Legislative Assembly so decreed; you refused your sanction. An outburst of enthusiasm caused citizens to set out from all sides for Paris; you issued a proclamation which tended to stop them. However, our armies were lacking in soldiers; Dumouriez, Servan’s successor, declared that the nation had neither arms, munitions, nor provisions, and that the positions were not defendable.

17. You were issued an order to the commanders of the troops to disorganize the army, to drive entire regiments to desertion, and to have them cross the Rhine in order to place them at the disposal of your brothers and Leopold of Austria; this fact is proved by a letter from Toulongeon, commander of Franche-Comté.

18. You charged your diplomatic agents with favoring the coalition of foreign powers and your brothers against France; and particularly to strengthen peace between Turkey and Austria, in order to excuse the latter from supplying its frontiers on the Turkish boundary and thereby to procure for it a greater number of troops against France. A letter from Choiseul-Gouffier, former ambassador to Constantinople, establishes this fact.

19. You waited to be actuated by a requisition made to Minister Lajard, whom the Legislative Assembly was asking to indicate his means of providing for the external security of the State, before proposing by a message the levy of forty-two battalions.

20. The Prussians were advancing on our frontiers. Your minister was called upon, on 8 July, to give an account of the state of our political relations with Prussia; on the 10th you replied that 50,000 Prussians were marching against us, and that you were advising the Legislative Body officially of these imminent hostilities, as required by the Constitution.

21. You entrusted the Department of War to Dabancourt, nephew of Calonne; and such was the success of your conspiracy, that the positions of Longwy and Verdun were surrendered as soon as the enemy appeared.

22. You destroyed our navy. Many officers of that body were émigrés; hardly any remained to perform the service of the ports: however, Bertrand always granted passports; when the Legislative Body exposed his guilt to you, on 8 March, you replied that you were satisfied with his services.

23. You favored the maintenances of absolute government in the colonies; throughout them, your agents fomented disorder and counter-revolution, which took place at the same time that it occurred in France, a sufficient indications that your hand conducted this plot.

24. The interior of the State was disturbed by fanatics, and you declared yourself their protector by manifesting the obvious intention of recovering your former power through them.

25. On 29 September the Legislative Body issued a decree against rebellious priests; you suspended the execution thereof.

26. Disturbances increased; the minister declared that, under existing laws, he knew of no means of prosecuting the guilty parties. The Legislative Body issued a new decree; you suspended its execution also.

27. The lack of patriotism on the part of the guards whom the Constitution had given you necessitated their disbanding. The next day you wrote them a letter of satisfaction; you continued to pay them. This fact is proved by the accounts of the treasurer of the Civil List

28. You kept the Swiss Guards with you; the Constitution forbade them, and the Legislative Assembly had expressly ordered their departure.

29. In Paris you had special companies charged with carrying on activities useful to your counter-revolutionary plans. D’Angremont and Gilles were two of your agents; they were on the payroll of the Civil List. The receipts of Gilles, charged with the organization of a company of sixty men, will be presented to you.

30. You tried to bribe, with considerable sums, several members of the Constituent and Legislative Assemblies; letters form Dufresne Saint-Léon and several others, which will be presented to you, establish this fact.

31. You allowed the French nation to be disgraced in Germany, in Italy, and in Spain, since you did nothing to exact reparation for the ill treatment which the French experienced in those countries.

32. On 10 August you reviewed the Swiss Guards at five o’clock in the morning; and the Swiss Guards fired first on the citizens.

33. You caused the blood of Frenchmen to flow.


z: <a href="http://ledroitcriminel.free.fr/les_poursuites_criminelles/exemples_actes_de_procedure/acte_accusation_louis_16.htm">FRA</a> i <a href="http://www.quickiwiki.com/en/Trial_of_Louis_XVI">ENG</a>

Wto 18 Lut, 2014 10:58

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6433
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Nioo Arturze Super jak to sie mówi ... nigdy nie pros o to czego naprawdę nie chcesz bo to dostaniesz Zdziwko
czyli spełniłeś prośbę na podobieństwo małpiej łapki czyżbyś ostatnio czytał Jacobsa Wink

.... I za przelewanie krwi niewinnej Narodu skazali Ludwika ... czyli sprawiedliwe zgilotynowano przywódców Rewolty Wink

_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Wto 18 Lut, 2014 12:07

Powrót do góry
marek8888
Użytkownik zbanowany

Użytkownik zbanowany




Posty: 4484
Pochwał: 5
Skąd: Sekcja polska NKWD
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

No i Artur mnie ubiegł Piwo co tylko dowodzi jak bezzsensowne jest jest wdawanie się w jałowe spory bez przyszłosci ala technokraci... Ale skoro one za nami to warto jeszcze dodać, że proces wcale nie musiał skończyć się śmiercia króla. Jedna z trzech kwestii debaty dotyczyła przecież tego, czy jeżeli oskarżony zostanie uznany za winnego czy wyrokiem winno być więzienie, deportacja czy śmierć. Swoją drogą niezrozumienie króla sytuacji w jakiej się znajdował moze budzić co najmniej zdziwienie. Nawet gdy mu odkrzyknięto, ze sądzić go będą za całe jego życie w ogóle nie rozumiał o czym mówią Smutny Jak to powiedział póxniej Marat - gdyby nie Ludwik nie byłoby rewolucji...
Ja osobiście uwazam, ze Ludwik jest świetnym studium przypadku jak banalne błędy można popełnić w sposób wywołujący lawinowe konsekwencje...
No i dzięki Arturze za odesłanie do nowszego niż moje opracowania walki pod pałacem Piwo

_________________
Czy można dostąpić selektywnej mądrości lub przekwalifikować się na prawdziwego człowieka ot tak po prostej lekturze dzieł Jacka Kaczmarskiego? Tak - na IOH można...

Wto 18 Lut, 2014 12:34

Powrót do góry
Wyświetl posty z ostatnich:   
Idź do strony 1, 2  Następny Strona 1 z 2

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Możesz dodawać załączniki w tym forum
Możesz ściągać pliki w tym forum



Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Forum.
Redakcja magazynu "Inne Oblicza Historii" nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.