| | FAQ | Szukaj | Użytkownicy | Rangi | Rejestracja | Profil | Wiadomości | Zaloguj
Linki | Ekipa | Regulamin | Galeria | Artykuły | Katalog monet | Moje załączniki

Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu Idź do strony Poprzedni  1, 2, 3 ... 13, 14, 15
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
mboro
Moderator
Major

Major





Posty: 2305
Pochwał: 35
Skąd: Wrocław
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Dzięki – hehe, załapałem się rzutem na taśmę na 1 punkcik Mr. Green

Oto pytanie:
Ustanowiony pierwotnie przez Napoleona Bonaparte, po jego upadku przejęty i odnowiony przez innego cesarza... Miał swój epizodzik w filmie "C.K. Dezerterzy". O jaki order chodzi Question


mboro: 1 pkt (A.D. 2012)

_________________
"Dwie rzeczy są bezgraniczne: Wszechświat i Głupota Ludzka; choć co do Wszechświata nie jestem pewien"
Albert Einstein

"Dopóki nie skorzystałem z Internetu, nie wiedziałem, że na świecie jest tylu idiotów"
Stanisław Lem

Czw 27 Gru, 2012 23:10

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6413
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

L'Ordre national de la Legion d'honneur ... to to to ? Mr. Green
_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Czw 27 Gru, 2012 23:41

Powrót do góry
mboro
Moderator
Major

Major





Posty: 2305
Pochwał: 35
Skąd: Wrocław
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Nie.
_________________
"Dwie rzeczy są bezgraniczne: Wszechświat i Głupota Ludzka; choć co do Wszechświata nie jestem pewien"
Albert Einstein

"Dopóki nie skorzystałem z Internetu, nie wiedziałem, że na świecie jest tylu idiotów"
Stanisław Lem

Pią 28 Gru, 2012 9:18

Powrót do góry
Amica
Podpułkownik

Podpułkownik





Posty: 3604
Pochwał: 18
Skąd: Brenno
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Order żelaznej korony


post nr 3000

Pią 28 Gru, 2012 10:32

Powrót do góry
mboro
Moderator
Major

Major





Posty: 2305
Pochwał: 35
Skąd: Wrocław
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

TAK JEST Kciuk do góry

http://www.youtube.com/watch?v=NsxuWOdYzag
czas: 0:40:33

Twoja kolej Amico Wink

_________________
"Dwie rzeczy są bezgraniczne: Wszechświat i Głupota Ludzka; choć co do Wszechświata nie jestem pewien"
Albert Einstein

"Dopóki nie skorzystałem z Internetu, nie wiedziałem, że na świecie jest tylu idiotów"
Stanisław Lem

Pią 28 Gru, 2012 12:56

Powrót do góry
Amica
Podpułkownik

Podpułkownik





Posty: 3604
Pochwał: 18
Skąd: Brenno
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Dzięki
następne pytanie też związane z Napoleonem

27 listopada 1806 Napoleon przybył do Poznania . Wydarzeniu nadano wielką oprawę propagandową. Utworzono nawet stuosobową konną gwardię honorową, która mu towarzyszyła. Kto nią dowodził ?

Pią 28 Gru, 2012 17:48

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Jan Nepomucen Umiński

Pią 28 Gru, 2012 22:40

Powrót do góry
Amica
Podpułkownik

Podpułkownik





Posty: 3604
Pochwał: 18
Skąd: Brenno
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

nie kto inny Piwo Piwo Piwo

Sob 29 Gru, 2012 10:36

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

dzięki Piwo 2 dni do końca roku, więc można jeszcze powalczyć Mr. Green

Otrzymał Legię Honorową za to, że pierwszy wszedł w baterie nieprzyjacielskie Somosierry. Kto?

Sob 29 Gru, 2012 20:17

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6413
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Och Arturze mówisz o tej zbrodni dokonanej w imię wolności... Crying or Very sad niczym małpa co kasztany rękoma kota wydobywała...
Szwolerzerowie ... Kozietulskiego, Krzyżanowksiego, Dziewanowskiego, Niegolewskiego ...na zakonczenie roku. Czy to czy nie to..
O znalazłam via Zubek Wink
Cytat:
Rekonesans wykonany 30 listopada 1908 r. o godzinie 5.00 rano nic nie dał Napoleonowi z powodu zalegającej mgły, dlatego rozkazał on wysłać oddział zwiadowczy z zadaniem wzięcia „języka”. Rozkaz ten przekazany został przez gen. Montbruna – kpt. Janowi Dziewanowskiemu, dowódcy 3. kompanii 3. szwadronu szwoleżerów, który od wczesnych godzin rannych pełnił służbę przy cesarskiej osobie. Dziewanowski sprawował też tego ranka funkcję dowódcy 3. szwadronu, bowiem nominalny dowódca – Ignacy Stokowski, był nieobecny. Rozkaz miał wykonać ppor. Andrzej Niegolewski, dowódca 3. plutonu 7. kompanii. Był najmłodszym oficerem w szwadronie i z tego tytułu został trochę wykorzystany przez kolegów, którym nie bardzo chciało się opuszczać biwaku w ten chłodny i wilgotny przedświt. Zadanie było trudne i Niegolewski dobrał sobie kilkunastu ludzi z całego szwadronu, uważanych za najdzielniejszych żołnierzy. Wśród nich byli st. wachm. Trawiński, wachm. Wojciechowski, szwoleżerowie: Kasarek, Norwiłło, Oyrzanowski, Poniński, Rymdeyko, Stefanowicz, Wiśniewski. Z tak doborowym plutonem Niegolewski cofnął się nieco poza stanowiska szwadronu i ruszył w góry. Ze względu na wyjątkowo gęstą mgłę musiał posuwać się powoli, tym bardziej, że Hiszpanie mogli urządzić zasadzkę. Minął tak kilka niewielkich wiosek, całkowicie opuszczonych, i dopiero w trzeciej czy czwartej natrafił na hiszpańską piechotę. Doszło do krótkotrwałej strzelaniny, przy czym jeden ze szwoleżerów, Paweł Wiśniewski z 3. kompanii, został zagarnięty przez nieprzyjaciela. Rekonesans kończył się więc fatalnie dla Niegolewskiego, bo zamiast zdobyć „języka”, sam stracił żołnierza. Kiedy pluton na rozkaz Niegolewskiego cofał się już ku swoim, dopędził go szwoleżer Józef Poniński. Udało mu się pochwycić jednego z Hiszpanów i obezwładniwszy, dowieść do plutonu. Zadanie zostało więc wykonane, chociaż – ze względu na stratę Wiśniewskiego – nie było czym się chwalić.

W tym samym czasie pułki marszałka Victora szykowały się do ataku na przełęcz. Dowodzący artylerią – gen. Senarmont ustawił już baterię, która miała wspomagać atak. Niestety, ze względu na głazy, które zwężały przepustowość traktu, bateria składała się zaledwie z dwóch dział. Była godzina 8.00, kiedy cesarz wydał Victorowi rozkaz podjęcia ataku. Marszałek miał pod ręką tylko trzy pułki z dywizji gen. Ruffina, bo dywizja gen. Villatte'a dopiero maszerowała tutaj z miasteczka Riaza. Ponieważ trudno było uderzyć w ciasnej kolumnie wprost na hiszpańską baterię, więc postanowiono rzucić najpierw woltyżerów. Jako pierwsi ruszyli naprzód woltyżerowie z 96. pułku piechoty, a za nimi 9. i 24. pułku. Jednak dostali się pod morderczy ostrzał piechoty hiszpańskiej, która znajdowała się po obu stronach drogi. Mimo, że gen. Ruffin rzucił im do pomocy kilka kompanii fizylierów, atak utknął w martwym punkcie.

Wróćmy jednak do ppor. Niegolewskiego i jego szwadronu, który około 10.20 powrócił wraz z jeńcem hiszpańskim. Jeńca zaprowadzono od razu przed cesarskie oblicze, a przy okazji doniesiono Napoleonowi, że podjazd utracił jednego – wziętego do niewoli – człowieka. W obliczu wroga była to fatalna wiadomość, ponieważ jeniec mógł wyjawić Hiszpanom informacje o siłach, którymi dysponowali Francuzi.

Poirytowany dotychczasowym przebiegiem ataku cesarz wpadł we wściekłość. Rozkazał dowodzącemu kawalerią gwardii cesarskiej gen. Montbrun, aby wysłał jednego ze swoich adiutantów do służbowego szwadronu szwoleżerów gwardii z rozkazem wykonania szarży na pierwszą baterię hiszpańską. Oto jak opisuje atak na pierwszą baterię dowodzący w tym czasie służbowym, III szwadronem, szef Jan Kozietulski:
Natychmiast przybywa do mnie jeden z generałów i woła: „Polacy, naprzód”. Pułk nasz był za mną o wystrzał armaty, posuwam się z moim szwadronem; przybywa drugi adiutant cesarski i woła: „Letka jazda kłusem” – puszczamy się kłusem. Biegnąc koło cesarza wykrzyknęliśmy: „Niech żyje cesarz”. On rzekł do nas: „Polonais prenez moi ces canons”.

I... zaczęło się. Najpierw szwoleżerowie dostali się pod obstrzał znajdującej się po obu stronach doliny piechoty hiszpańskiej. Gdy znaleźli się kilkadziesiąt metrów od pierwszej hiszpańskiej baterii, rozległa się salwa armatnia, która zmieszała szwoleżerów, jednak dzięki przytomności umysłu Kozietulskiego zdołali się oni zebrać i zdobyć baterię. Po pokonaniu tej pierwszej przeszkody sytuacja grupy atakującej wcale się nie poprawiła, gdyż nadal znajdowała się ona pod ogniem piechoty, a w dodatku ostrzał rozpoczęła druga bateria nieprzyjacielska. Tak więc nie chcąc narażać swoich ludzi na niepotrzebne straty, Kozietulski rozkazał szarżować na drugą baterię. Oddajmy tym razem głos ppor. Andrzejowi Niegolewskiemu, którego pluton dopędził resztę szwadronu, gdy ten szykował się do ataku na drugi rząd hiszpańskich armat:
„Dopędzając szwadron, a dopędziłem go po zdobytej pierwszej baterii, zastałem kilku żołnierzy, między innymi, gdyż mi to bardzo dobrze w pamięci zostało, i Konopkę z 7 kompanii na kasztanowatym koniu z białą grzywą, skupionych w zagięciu, w którym pierwsze piętro armat ustawione było. W pierwszej chwili ogromnego ognia zatrzymali się oni tam poza szwadronem dalej pędzącym. Widząc mnie obok nich pędzącego galopem, na jaki tylko mój doniec mógł się był zdobyć, wołali na mnie: – Panie poruczniku, panie poruczniku, nie jeździj, bo tam bardzo strzelają! W mgnieniu oka przecież, gdy widzieli, żem nie tylko na ich przestrogę nie zważał, ale przeciwnie, rzuciwszy im kilka ostrych słów z wykrzyknieniem „En avant! Vive l’Empereur!” w jednej chwili jużeśmy się złączyli ze szwadronem. Kozietulskiemu na początku konia ubito i tenże wskutek tego z szeregu nacierających, nie mogąc szwadronu gonić, cofnął się. Komenda ze starszeństwa Dziewanowskiemu przypadła. Szwadron rozpuściwszy się w górę, przy odgłosach „En avant! Vive l’Empereur!” innej komendy nie słyszał i nie potrzebował. Wszyscy tam bowiem: kapitan, porucznik, żołnierze jednym zapałem zgrzani, jeden i ten sam odgłos wydając, jednym pędem, nie zważając ani na cofnięcie się Kozietulskiego, ani też na poległych i ciągle padających oficerów, kolegów, wąwóz zdobyli i w pędzie samym armaty zdobywają, kanonierów, nie zatrzymując się rąbali.”

Po zdobyciu drugiej baterii doszło do analogicznej sytuacji jak piętro niżej. Szwoleżerowie, którzy byli rażeni ogniem działowym i z broni ręcznej, zdecydowali się szarżować na trzeci rząd hiszpańskich dział. Tym razem, po zranieniu szefa Kozietulskiego, szwadron prowadził dowódca 3. kompanii, Jan Nepomucen Dziewanowski. Trzecia bateria została zdobyta przez szczątki 7. kompanii pod dowództwem Piotra Krasińskiego. Dowodzący atakiem kapitan Dziewanowski został śmiertelnie ranny, a jego kompania przestała praktycznie istnieć. W tym momencie pozostała szwoleżerom do zdobycia ostatnia, 10-działowa bateria na szczycie przełęczy. Krasiński zebrał pozostających jeszcze na placu boju około 40 kawalerzystów i ruszył w kierunku wyjścia z wąwozu. Jednak salwa artyleryjska zwaliła go z konia. W tym momencie komendę przejął jedyny oficer wśród atakujących - Andrzej Niegolewski, oto jego relacja:
„Jak po ustąpieniu szefa Kozietulskiego, tak teraz, lubo Dziewanowski leżał zwalony z konia, przecież resztki szwadronu nie zatrzymały się, ale tym samym pędem zdobyły i czwartą baterię. Za tą już otwierał się niejaki przestwór między górami. Na widok koło budynku zebranej piechoty hiszpańskiej w kupie, po lewej stronie gościńca, wstrzymałem konia w miejscu. Dotąd bowiem, nie zatrzymując się ni nie oglądając się, wpadłem do wąwozu, pędziłem z okrzykiem: „En avant! Vive l’Empereur!” wśród gradu kul. Postrzegłszy tu przy sobie paru szwoleżerów, a za sobą wachmistrza Sokołowskiego na kulawym koniu, zawołałem:
– Gdzie nasi?
Sokołowski odparł:
– Poginęli!

Wielu legło istotnie, drudzy konie potracili, inni zostali w tyle, inni jeszcze, pędząc z góry, rozpierzchli się na prawo i na lewo, gdyż, jak już powiedziałem, był jaki taki przestwór między górami. Piechota hiszpańska z boku ciągle nas raziła, przy owej zaś baterii czwartej poza nami stało jeszcze kilkunastu hiszpańskich kanonierów. Krzyknąłem:
– Sokołowski! Uderzmy na nich!
I uderzyliśmy z tą garstką. Hiszpanie uciekli, a biedny Sokołowski powiększył swą śmiercią liczbę poległych w tym boju kolegów. Nie widziałem koło siebie i owych kilku szwoleżerów. Wtem koń, krwią plujący, padł pode mną od strzału działowego. W okamgnieniu kilku Hiszpanów uciekających nawróciło, a dwóch z karabinów mi do głowy przyłożonych dało ognia. Kule atoli opieką nade mną wszechmocnej opatrzności ograniczyły się na zadaniu mi tylko ran ciężkich. Rzadko komu tak z bliska śmierć zagląda w oczy. Widziałem karabiny na głowie, słyszałem obadwa strzały, poczułem mdlenie, ale jednak zrozumiałem Hiszpanów wołających:
– Na prawo, na prawo, nadchodzi, nadchodzi!
W tej chwili dziewięć razy pchnięto mnie bagnetem, obrano z pieniędzy, a konia zostawiono na mnie. Razy bagnetów ocknęły mnie w bólu i sprawiły, żem się poczuł przy życiu i wrócił do zupełnej przytomności umysłu. Otoczony Hiszpanami, w obawie, by mnie u nich los zwyczajny jeńców, to jest śmierć w mękach, nie spotkała, nawet odetchnąć nie śmiałem. Wkrótce słyszeć się dały coraz głośniej bębny i okrzyki: „En avant! Vive l’Empereur!”. I zaraz ujrzałem naszych i szaserów francuskich.

Oddziałami, które ujrzał podporucznik były: pluton strzelców konnych gwardii oraz szwadron szwoleżerów pod dowództwem szefa Tomasza Łubieńskiego, które nie zatrzymały się na przełęczy i podjęły pościg za Hiszpanami w kierunku Buitrago. W jakiś czas potem – minął pewnie kwadrans – na przełęcz wbiegli zdyszani francuscy woltyżerowie z 96. pułku piechoty liniowej. To oni zabezpieczyli armaty zdobyte wcześniej przez Niegolewskiego i uwolnili wreszcie spod konia tego dzielnego oficera. Zaniesiono go pod hiszpańskie działa, gdzie nieco później dwu chirurgów zajęło się opatrzeniem ran. Przy omdlałym skupiło się paru szwoleżerów, którzy potracili konie w ataku na czwartą baterię.

Na przełęcz wjechał teraz marszałek Bessieres, dowodzący kawalerią gwardii. Były z nim m.in. 2 i 4 szwadrony pułku szwoleżerów, które teraz pod wodzą grosmajora Dautancourta rzucono w pościg za Hiszpanami drogą na Madryt. Marszałek, któremu już powiedziano, że pod hiszpańską baterią leży ppor. Niegolewski, zbliżył się do rannego Polaka i rzekł do niego, zsiadłszy z konia:
– Młody człowieku, cesarz widział piękną szarżę lekkokonnych. Potrafi z pewnością docenić waszą brawurę.
Niegolewski, przekonany, że rany, jakie otrzymał, są śmiertelne, odpowiedział z trudem, wskazując na działa:
– Monseigneur, umieram, oto armaty, które zdobyłem. Powiedz o tym cesarzowi!

- - - - - - - - - - -


January Suchodolski: „Samosierra”

(porównaj 3 obrazy tegoż autora związane z Somosierrą)

Najczęściej określa się czas trwania szarży na około 8 minut. Wyniki szarży 3. szwadronu na przełęcz Somosierra były wprost niezwykłe. Nie tylko zdobyta została ta wyjątkowo trudna pozycja i otwarta w ten sposób droga na Madryt, ale jeszcze w rozsypkę poszedł cały, blisko 10-tysięczny, korpus don Benito San Juana. Zdobycie czterech kolejnych baterii stało się sygnałem do bezładnej ucieczki, w której nie słuchano już przełożonych, tylko starano się ratować przed wzięciem do niewoli. Hiszpańska piechota uciekła w góry, na prawo i lewo od traktu. Polscy szwoleżerowie pędząc drogą na Buitrago, gdzie dotarli późnym popołudniem, zagarnęli po drodze kilkuset jeńców spośród tych, którzy uciekali w kierunku Madrytu. Dalszych parę tysięcy pochwycili francuscy woltyżerowie, posłani przez Ruffina zboczami doliny. Łącznie w ręce Polaków i Francuzów wpadło około 3 tys. hiszpańskich żołnierzy, znaczna część oficerów i niemal wszyscy dowódcy pułków i batalionów broniących Somosierry. Pamiętajmy także o tych 16 armatach, ustawionych w cztery baterie, które zagarnął w swej niebywałej szarży 3. szwadron polskich szwoleżerów. Bezsprzecznie szarża w wąwozie Somosierry była jednym z najbardziej doniosłych wyczynów naszych wojaków na półwyspie iberyjskim. Dzięki temu w kilka dni później armia francuska mogła opanować Madryt i przywrócić na tron Józefa Bonaparte.

Jednak udział szwoleżerów w działaniach armii napoleońskiej na terenie Hiszpanii nie potrwał już długo. Po zwycięstwie pod Somosierrą towarzyszyli oni Napoleonowi w drodze do Madrytu. Hiszpańska stolica broniła się bardzo słabo i Francuzi wkroczyli tam bez trudności. Pobyt w Madrycie trwał jednak krótko, bo trzeba było ruszyć przeciwko angielskiemu korpusowi ekspedycyjnemu gen. Moore'a. Armia francuska – w tym oczywiście także polscy szwoleżerowie – przekroczyła wtedy w bardzo trudnych warunkach górskie pasmo Guadarrama.
Napoleon pozostał w Hiszpanii tylko kilka tygodni. Na wieść o przygotowaniach Austrii do wojny pośpieszył do Paryża. Wiosną 1809 roku ściągnięto do Francji polskich szwoleżerów, którzy rozlokowali się w Chantilly pod Paryżem, na następnie podążyli na front austriacki.
Po zakończeniu wojny z Austrią dwa szwadrony szwoleżerów powróciły do Hiszpanii, jednak nie uczestniczyły one w działaniach wojennych. Rozmieszczono je w rejonie Valladolid, w północnej części kraju, gdzie pełnili przede wszystkim służbę garnizonową, ucierając się z partyzantami. Pod koniec 1811 roku szwadrony te zostały ściągnięte do Chantilly i na tym ostatecznie zakończyła się „hiszpańska przygoda” szwoleżerów gwardii.

http://www.krzemieniewo.net/viewpage.php?page_id=999
A tu lista Polaków udekorowanych KLH za Hiszpanię
Polacy walczący za swoja wolność niewolili innych ... ech zaiste inne oblicza historii
http://www.arsenal.org.pl/historia/1795-1815/320-polacy-uhonorowani-krzyem-legii-honorowej-za-kampani-w-hiszpanii.html

_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Nie 30 Gru, 2012 0:09

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Nie, nie chodzi o Niegolewskiego.

Nie 30 Gru, 2012 0:28

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6413
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

ArturJr napisał:
Nie, nie chodzi o Niegolewskiego.

Wiem Arturze... wiesz jak nie lubie tego małego sorki wielkiego Cesarza...
mówiąc szczerze nie odpowiadałam na to pytanie Wink
Zamieściłam tylko historię ataku w wąwozie i liste KLH / ot ciekawostki na koniec roku Mr. Green

_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Nie 30 Gru, 2012 0:38

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

To podpowiem: jeden z pierwszych odznaczonych Legią po bitwie pod Somosierrą.

A co do opisu bitwy (szarży), to ja mogę polecić "Somosierra 1808" Bieleckiego. (tego opisu nie chciało mi się czytać Mr. Green )

Nie 30 Gru, 2012 9:50

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6413
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Artur
Cytat:
(tego opisu nie chciało mi się czytać Mr. Green

A żałuj Mr. Green taki piekny opis/autentyczne wspomnienia ... baterii zdobycia
Cytat:
Komenda ze starszeństwa Dziewanowskiemu przypadła. Szwadron rozpuściwszy się w górę, przy odgłosach „En avant! Vive l’Empereur!” innej komendy nie słyszał i nie potrzebował. Wszyscy tam bowiem: kapitan, porucznik, żołnierze jednym zapałem zgrzani, jeden i ten sam odgłos wydając, jednym pędem, nie zważając ani na cofnięcie się Kozietulskiego, ani też na poległych i ciągle padających oficerów, kolegów, wąwóz zdobyli i w pędzie samym armaty zdobywają, kanonierów, nie zatrzymując się rąbali.”

_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Nie 30 Gru, 2012 10:12

Powrót do góry
seth
Użytkownik zbanowany

Użytkownik zbanowany




Posty: 7603
Pochwał: 35
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

ArturJr;


Cytat:
A co do opisu bitwy (szarży), to ja mogę polecić "Somosierra 1808" Bieleckiego.



Też odniosłem wrażenie, że jak dotąd nikt lepiej tej szarży nie opisał. Arturze Piwo Jednak w tym miejscu trzeba jeszcze wspomnieć benedyktyńską pracę Brandysa, czyli "Kozietulski i inni"

Nie 30 Gru, 2012 16:07

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

groszek napisał:
A żałuj taki piekny opis/autentyczne wspomnienia ... baterii zdobycia

Całkiem przyjemny, jednak chyba troszeczkę przekolorowany Wink
seth napisał:
Też odniosłem wrażenie, że jak dotąd nikt lepiej tej szarży nie opisał. Arturze Jednak w tym miejscu trzeba jeszcze wspomnieć benedyktyńską pracę Brandysa, czyli "Kozietulski i inni"

Zgodzę się, Brandys też odwalił dobrą robotę Piwo

Nowy Rok się zbliża, więc czas na jeszcze jedną podpowiedź: wśród pierwszych odznaczonych Legią Honorową za Somosierrę byli: wachmistrz Józef Babicki, wachmistrz Waligórski, szwoleżer Karol Suszyński, wachmistrz Jakub Dąbczewski. Temu, o którego pytam, odznaczenie zostało nadane najwcześniej, tj. dekretem nominacyjnym datowanym na 5 grudnia 1808 roku.

Nie 30 Gru, 2012 17:21

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6413
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Cytat:
Dąbczewski Jakub


wachmistrz


LH.


5 grudnia 1808 r


1 Pułk Szwoleżerów Gwardii


Somosierra

http://www.arsenal.org.pl/historia/1795-1815/320-polacy-uhonorowani-krzyem-legii-honorowej-za-kampani-w-hiszpanii.html
Cytat:
Zdobyć przełęcz za pomoca kawalerii

No to tylko Napolion tfuuu Cesarz Mr. Green

_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Nie 30 Gru, 2012 19:30

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

groszku Piwo

groszek napisał:
Cytat:
Zdobyć przełęcz za pomoca kawalerii

No to tylko Napolion tfuuu Cesarz Mr. Green

Ja bym raczej stwierdził, że tylko Polacy Mr. Green

Nie 30 Gru, 2012 19:52

Powrót do góry
groszek
Generał brygady

Generał brygady





Posty: 6413
Pochwał: 5
Skąd: Gd.
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

Cytat:
Ja bym raczej stwierdził, że tylko Polacy

Joo...Polacy zdobyli Samosierrę i Monte Cassino Wink
Arturze dzenks Wink Piwo

Wszystkiego Naj na Nowy Rok i pytanko będące równie życzeniem Wink Piwo na Sylwestrową Noc.

Exclamation Gdzie tak hucznie zabawiano sie na przełomie wieków Question
Takiej zabawy w tę Jedyną i Niepowtarzalna Noc Wam wszystkim zyczę Piwo

http://www.youtube.com/watch?v=0W5VwR1ZiQs

_________________
Jest nad zatoką dąb zielony,
Na dębie złoty łańcuch lśni;
I całe noce, całe dni
Wędruje po nim kot uczony...

Nie 30 Gru, 2012 20:15

Powrót do góry
ArturJr
Major

Major





Posty: 1836
Pochwał: 9
Skąd: Leśna/Szczecin
Odpowiedz do tematu Odpowiedz z cytatem

A więc tegoroczna klasyfikacja:

1. ArturJr 21 pkt
2. groszek 15 pkt
3. loslos 10 pkt
....borys 10 pkt

5. Kolicki 5 pkt
6. Amica 4 pkt
7. EdNil 3 pkt
8. zeus99 2 pkt
....panc 2 pkt
....malyxxl 2 pkt
....roman60_2012 2 pkt
....andi 2 pkt
....żukow 2 pkt
....Groteska 2 pkt
15. Airacobra 1 pkt
.....włóczykij 1 pkt
.....sergiuszg44 1 pkt
.....Gutex 1 pkt
.....Robert05 1 pkt
.....mboro 1 pkt

W sumie w konkursie wzięło udział 20 osób. Odpowiedziano poprawnie 89 razy (w tym 1 falstart), co daje średnio 1 dobrą odpowiedź na ok. 4 dni.

Gratuluję Wszystkim Piwo Piwo I mam nadzieję, że w następnym roku padnie więcej pytań, a więc i dobrych odpowiedzi. Szczęścia w Nowym 2013 Roku Piwo

W 2013 roku, w tym konkursie, dam Wam fory Mr. Green

Pon 31 Gru, 2012 17:03

Powrót do góry
Wyświetl posty z ostatnich:   
Idź do strony Poprzedni  1, 2, 3 ... 13, 14, 15 Strona 15 z 15

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Możesz dodawać załączniki w tym forum
Możesz ściągać pliki w tym forum



Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Forum.
Redakcja magazynu "Inne Oblicza Historii" nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.